Waarom menen mensen toch altijd dat ze hun ongenoegen over 'de wereldproblematiek' moeten uiten in de brievenrubriek van de Metro, Spits of een willekeurig ander dagblad. En dan bij voorkeur met een belerend ondertoontje, 'zij' (de brievenschrijvers) weten het allemaal prima en kunnen 'ons' (onwetend leesland) nog een heleboel leren. Dat geldt niet alleen voor ontwetend leesland, maar ook de ministers worden de les gelezen en krijgen tips (!!) over hoe ze het beter zouden moeten doen. De NS is ook een gewild onderwerp van gesprek, vooral wanneer de treinen niet rijden of, wanneer ze wel rijden, hoeveel vertraging er wel niet was.
Nog mooier zijn de brieven die afgeven op artikelen vaak een dag of twee dagen eerder geplaatst in de krant. Mensen zijn ernstig verontwaardigd over uitspraken, gezegdes of uitingen over hun idool, de laatste tijd opvallend veel Michael Jackson en Jan Smit en consorten. Mensen zijn oprecht verdrietig en boos als je ook maar één vinger uitsteekt naar Michael, Jan of Wesley. De ene brief nog bozer dan de andere.
Ik heb ook een tip: Als iedereen zich nou eerst eens met zichzelf zou gaan bemoeien en dan, als je zelf perfect bent, andere mensen de les gaan lezen. En geef elkaar eens wat vaker een compliment in briefvorm.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten