En lach niet zo raar, dat doet pijn.

Soms ontmoet je iemand die je raakt.
Vandaag had ik hoorcollege van jeugdliteratuur. Dat werd deze keer gegeven door een gepensioneerde docent die jaren dat vak gaf, een oude rot in het vak met veel kennis. Het hoorcollege wordt per keer door steeds minder studenten bezocht, dus inmiddels zitten we nog met een klein groepje in een grote collegezaal. Het maakt de sfeer niet minder intiem.
Een grote stapel dichtbundels speciaal voor kinderen op het bureau vooraan in de zaal; een tweetal bandjes (ik herhaal: bandjes); op een stoel in de hoek een ouderwetse bandrecorder, voor die bandjes.
De betreffende docent heeft twee trillende handen, staat en hangt een beetje over het bureau en lees gedichten voor die hij afwisselt met fragmenten van kinderliedjes op band. Sommige gezongen door een koor met kinderen die allemaal uit het Gooi komen. Inmiddels zijn we op de hoogte gesteld dat de docent goed bevriend is geweest met de ons allen bekende en inmiddels overleden Willem Wilmink. Wanneer hij een gedicht voordraagt schiet hij vol, zoals hij van te voren al aankondigde, en ik ben geraakt. Geraakt doordat een man die ik totaal niet ken, voor mij staat, een gedicht voordraagt. Dat hij van te voren al aankondigt dat hij emotioneel wordt van het gedicht en eigenlijk niet zeker weet of hij het gedicht voor moet lezen. Hij doet het dan toch en heeft me daarmee geraakt.

Dus speciaal voor meneer De Vriend.


Naar een andere lagere school

Dag, Glenn. Dag, vriendje zo zwart als roet.
Je wist toch al dat ik van school af moet?
Ik leer zo goed en ik ben zo goed bij.
Onze school is te langzaam voor mij,
Glenn,
onze school is te langzaam voor mij.

Mijn moeder discrimineert niet graag,
maar ze zegt: 'Op jouw school is het tempo te traag
omdat er te veel Surinamers zijn.'
Ja. Wat hadden we samen een gein,
Glenn,
wat hadden we samen een gein.

Op mijn nieuwe school, heeft mijn moeder verteld,
worden Surinamers niet achtergesteld,
er zit zelfs een neger in 't personeel.
Zwarte leerlingen zijn er niet veel,
Glenn,
zwarte leerlingen zijn er niet veel.

Dag Glenn. Dag, vriendje zo zwart als roet,
het spijt mij dat ik van school af moet
omdat er te veel Surinamers zijn,
Glenn,
En lach niet zo raar, dat doet pijn.

Willem Wilmink