De trein

Ik zit in de trein, net zoals gisteren en eergisteren en net zoals ik maandag ook weer in de trein zal zitten. In de trein beleef ik altijd grote avonturen en zeker in de spits. Je ziet de vreemdste personen, vangt de meeste bizarre gesprekken op en aan het lezen van een goed boek kom je bijna niet toe.

In het zitje naast mij zit een zakenman met zijn appletje op schoot een beetje te internetten. Tot er een collega/oude bekende van hem naast hem komt zitten en de twee heren beginnen hard een gesprek over het hi-la-ri-sche stadsdeelkantoor van Amsterdam. Er is namelijk een typfout geconstateerd op een van die prachtige gele tijdelijke verkeersborden. "Hoeveel fouten kun je in zo'n bord maken" gekscheren de mannen naar elkaar. En ja hoor, ook de dame die bij ze in de vierzit zit wordt bij de grove fout getrokken. Of ze ook even wil kijken en of ze het ook zo dom vindt. Ik probeer me er niet mee te bemoeien, maar ik wil wel even weten wat deze hilarische fout is. Ik rek me een klein beetje uit, hel een beetje over naar links en maak ineens ook deel uit van de hilarische grap.



Nadat de mannen de bekende en te verwachte grappen "in voor- en tegenmoed. Hahahahahaha." gemaakt hebben, wil ik graag weer verder gaan met lezen. De collega annex oude bekende vindt de grappen echter zo hilarisch dat hij vervolgens een half uur lang (en ik overdrijf niet) vrienden, bekenden, buren, collega's en zijn moeder (!!!) gaat bellen om over de grap te vertellen.

En sinds wanneer is het weer hip om als vrouw op leeftijd erbij te lopen alsof je een tiener bent. En dan nog wel een hele slechte tiener die in haar spare time achter de ramen werkt. De betreffende vrouw stapt in bij Sloterdijk, ze is iets te dik (goed dat vergeef ik d'r), maar dat weerhoudt haar er niet van een truitje aan te trekken met een inkijk tot haar navel en in maatje XXS. Not done. De eerste indruk is al niet zo best. Vervolgens heeft ze een skinny jeans aan met van die wal-ge-lij-ke laarzen met franjes eroverheen. Haar gezicht is te zwaar opgemaakt en ze heeft geprobeerd pukkels en puisten te verbloemen met spul waardoor ze alleen nog maar meer opvallen. Maar top of the bill en toen brak mijn hart: Sinds wanneer is het weer hip je lippen met zwarte lipliner te omranden? Ze kijkt er arrogant bij en ineens moet ik denken aan mijn aardrijkskundedocent die ooit eens vroeg aan de docent levensbeschouwing met eenzelfde lijn rond haar lippen of ze de zwarte band in pijpen misschien had...