Met lootjes trekken is het altijd maar weer afwachten of dat een beetje goed uitpakt. Heb je wel een leuk iemand? Kun je leuke cadeautjes vinden, valt het in de smaak? Heb je genoeg aandacht aan je gedicht gegeven en snapt 'ie het? Deze spanning is veel leuker dan de spanning om de cadeautjes en gedichten die je krijgt. Je hebt immers zelf je verlanglijstje opgesteld dat weinig aan het toeval overlaat. Het gedicht is wel altijd leuk om te lezen, maar het is vooral leuker om te lachen om gedichten van anderen.
Stiekem probeer je tijdens het voorlezen van het gedicht, een glimp van herkenning te bespeuren bij een van de overige familieleden. Aha, dus die heeft het gedicht gemaakt, erg gevat dit jaar. Het stiekem naar elkaar loeren en ondertussen een beetje grapjes maken over de gedichten of cadeaus brengt toch een bepaalde sfeer met zich mee. En na vier kilo pepernoten, twee kilo chocoladeletters en -figuurtjes en drie koppen koffie is iedereen hyperactief en ontzettend scherp. De grappen worden steeds platter, de gedichten steeds langer (of korter), de sfeer steeds beter en de spanning nog spannender.
Gelukkig dat ik van de twee Sinterklaasgezinnen er maar één met lootjes vier, anders zou de spanning me te hoog worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten