Inmiddels is het alweer lente. De tijd vliegt.
Door mijn stagedagen op het Werenfridus en mijn gewone studeerwerk heb ik nauwelijks tijd om een nieuwe blog te schrijven, laat staan om andere activiteiten te ondernemen.
Het lesgeven blijkt me goed af te gaan, met geringe inspanning krijg ik de leerlingen aan het werk en bij de les. En, clicématig, het kost wel veel energie, maar het levert me ook veel energie op. Dat moet ook wel.
Vanmiddag was ik op een feestje van mijn neef. Mijn afgestudeerde neef, Meester Neef. Wat voel ik hem dan ineens oud (woordgrapje), ik weet nog dat we samen gingen vissen in de achtertuin en nu is hij advocaat.
Door alle hectiek een kort bericht. Volgende keer weer een uitgebreid verslag.
Gisteren heb ik veel gedacht.
Ik dacht aan de vergankelijkheid
van het leven, de intensiteit
van het leven.
Ik dacht aan het meisje
dat al zeven lange jaren blijft
in mijn gedachten.
Maar verdween
uit mijn herinnering.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten