Het is vrijdagavond, je kunt geen kant meer op. Iedereen is weg, hangt op de bank of heeft geen zin iets te ondernemen. Dit is dus de perfecte avond om voor het eerst een echte New Yorkse cheesecake (zo staat dat nou eenmaal in het receptenboek) te bakken. Inderdaad te bakken, want ik had ook geen idee dat je cheesecake hoort te bakken in de oven. Het blijkt toch waar. Het huis gaat steeds beter ruiken en ik kan niet wachten tot ik het resultaat kan bewonderen.
Deze week heb ik bij de mondelingen van 5havo gezeten om te beoordelen, te luisteren en te ervaren. En een ervaring was het zeker, twee dagen van 8.30 tot 16.00 en van 8.30 tot 13.00 mondelingen afnemen is een zware klus.
Wat opvalt is het grote verschil tussen jongens en meiden. De meiden houden over het algemeen van lezen, op een enkeling na, en hebben in ieder geval al hun boeken gelezen. De jonges daarentegen, hebben over het algemeen een hekel aan lezen en de meeste hebben hooguit twee of drie boeken van hun lijst helemaal gelezen en de rest half of helemaal niet. De cijfers lopen dan ook erg uiteen van een enkele 4 tot een zeer exclusieve 10. Ik heb een grote lijst gemaakt van alle boeken die ik nog moet gaan lezen als ik zelf ooit eindexamenklassen heb, dus dat wordt morgen een abonnement bij de bibliotheek afsluiten om bij te lezen.
Het grote Kluungehalte op de boekenlijsten viel me echter heel erg tegen. 5havo hoeft geen enkel boek te lezen uit bijvoorbeeld de Middeleeuwen. Ze zijn eigenlijk verplicht een boek uit het Naturalisme of uit de Nieuwe Zakelijkheid te lezen, maar meestal is dat niet gebeurd. Ook kinderboeken zijn nog toegestaan. En als je dan een boekenlijst ziet met: De moeder van David S - Yvonne Keuls; Het verrotte leven van Floortje Bloem - Yvonne Keuls; Komt een vrouw bij de dokter - Kluun; De weduwenaar - Kluun; Phileine zegt Sorry - Ronald Giphart; Ik omhels je met 1000 armen - Ronald Giphart; Hart van Steen - Renate Dorrestein; Echt sexy - Renate Dorrestein; Is er hoop - Renate Dorrestein en vooruit: Erik of het kleine insectenboek - Godfried Bomans, dan word ik toch wel een beetje verdrietig. Verdrietig word ik ook van het taalgebruik van sommige 17-jarigen; hij heb, zij heb, hun hebt. Ik vraag me wel eens af hoe dat over 15 jaar eruit ziet.
Maar als je dan maar een meisje hebt dat zo bevlogen kan vertellen over een van de moeilijkste boeken van de literatuurgeschiedenies; Van de koele meren des doods, dan heb ik toch nog een sprankje hoop dat er nog een paar pareltjes bestaan die ook nog over een paar jaar lezen.
De sfeer op het Werenfridus is anders dan normaal. Een toetsweek geeft altijd een hoop onrust, maar nu afgelopen dinsdag een docent Klassieke Talen is overleden is de sfeer juist rustig. Iedereen is stil, in de gangen is niemand en iedereen houdt zich rustig.
Een bizar voorval maakte ik vandaag mee in lokaal 1.33, een lokaal waarin meestal Grieks of Latijn wordt gegeven. Toen ik daar vanmorgen binnenkwam was de hele televisie-installatie uit de muur gekomen. De ouderwetse beeldbuis, loodzwaar, lag halverwege het lokaal op een tafel, helemaal gaaf op een deukje na. Het rek waar de apparatuur opstond was precies om de computer heen gevallen, dus die was onbeschadigd gebleven. De planken van de kast waren op de grond gevallen en de dvdspeler bungelde aan zijn kabels, nog geen centimeter boven de grond.
Ik ben niet bijgelovig, maar toeval bestaat niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten