Toen ik zes was kreeg ik voor mijn verjaardag het boek Winnie the Pooh van A. A. Milne. Winnie the Pooh was toen mijn held en ik kon me geen mooier cadeau bedenken dan zijn boek. Ik had toen mijn mooie nieuwe jurk aan en ook mijn toen pasgeboren zusje was mooi aangekleed.
Toen ik tien werd, kreeg ik voor mijn verjaardag gaatjes in mijn oren. Eigenlijk had ik die gaatjes zes weken eerder al gekregen, zodat ik voor mijn verjaardag nieuwe oorbellen kon vragen en meteen in kon doen, mits ze bij mijn mooie nieuwe jurk pasten.
Ik was in die tijd helemaal weg van dolfijnen en heb toen vier setjes dolfijnenoorbellen en een setje Winnie de Pooh-oorbellen gekregen.
Winnie de Pooh was eigenlijk al niet meer 'in' toen, maar ze waren gekregen dus moesten en zouden gedragen.
Tegenwoordig verlies ik regelmatig een oorbel of een achterkantje van een oorbel (geen idee hoe dat komt, vanaf mijn tiende ben ik nog nooit een oorbel of achterkantje kwijtgeraakt). Vanmorgen kwam ik tijdens het lesgeven erachter dat ik opnieuw een achterkantje verloren ben. Ik heb toen ik thuis kwam natuurlijk een ander achterkantje gezocht en vond daar mijn Winnie de Pooh-oorbellen en dolfijnenoorbellen. Die na 12 jaar trouwe dienst, nog steeds aanwezig blijken te zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten