zaterdag 4 september 2010

Mens, durft te leven!

Nu iedereen weer terug van vakantie is, lijkt het haast tijd te worden voor mij om ook weer aan de slag te gaan, na drie maanden vakantie.
Afgelopen donderdag had ik al een introductiedag van het ILO (instituut voor lerarenopleidingen) en dat was weer 'ouderwets'. Na eerst een half uur te hebben gewacht bij de verkeerde zaal (gelukkig was ik niet de enige), kwamen we veel te laat binnen bij een al begonnen workshop. Gelukkig was het geen probleem en konden we nog een half uurtje meepikken. De tweede introductie verliep wat vlekkenlozer, maar helaas zijn veel dingen nog niet geregeld. De docent heeft ons wel twintig keer verzekerd dat 'alles goedkomt'. Een gegeven dat mij dan weer het gevoel geeft dat dat niet gaat gebeuren. De laatste introductie was een computercursus en dat was meer dan hilarisch. Ik vrees dat ze bij het ILO nog niet hebben begrepen dat derdejaarsstudenten toch echt niet op hun achterhoofd zijn gevallen en een computer vaak beter begrijpen dan dat ze zichzelf begrijpen (wat bij mij het geval is).
Deze dag verliep meer dan relaxt en als het komende half jaar ook zo blijft, ga ik ervan uit dat die bachelor in januari wel in the pocket zit.

Helaas gaan andere dingen in mijn leven wat minder vlekkenloos op dit moment. Ik hoop dat ik binnekort de kracht en moed kan vinden om te vertellen wat me zo aan het hart gaat. Er is daar meer voor nodig dan kracht en moed. Ik moed (haha) ook proberen een weg te vinden voor mezelf om dit te kunnen bespreken, niet vreemd te vinden en ook nog eens goed te verwoorden. Misschien gaan mensen zich gekwetst voelen, of juist niet, worden ze boos of juist niet, of zijn ze misschien blij en opgelucht. Of juist niet.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten