
Het roze olifant-concept gebruik ik al sinds jaar en dag. Ik kan me eigenlijk niet herinneren wanneer ik het voor het eerst gebruikt heb. Het roze olifant-concept werkt als volgt: Een roze olifant staat in de kamer op het moment dat er een bepaalde sfeer is ontstaan door een bepaald voorval waar niet over gepraat wordt. Er staat dus de hele tijd een zogenaamde roze olifant in de kamer, die door iedereen gezien wordt, maar waar door niemand iets over gezegd wordt. Zoals je begrijpt is dit een vrij vervelende situatie.
Mijn vader vatte dit concept echter anders op. Hij dacht dat ik met de roze olifant een situatie bedoelde die uitsluitend positief was: iedereen doet, ondanks de onderliggende situatie, wel heel vriendelijk en aardig tegen elkaar.
Ik weet niet welk concept er beter is, ik blijf liever bij mijn eigen concept.
Liever zou ik nog helemaal geen roze olifant nodig hebben, maar de situatie is niet anders.
Ik wacht op het moment dat ik de roze olifant weg kan sturen, maar ik vrees dat dit nog wel een tijdje kan duren.
Misschien moet je je eens niet zoveel aantrekken van de roze olifant en duidelijk laten zien dat hij er niet hoeft/hoort te zijn. EN ZEKER NIET in jouw woonkamer/huishouden/ziel/geest/lichaam :-)
BeantwoordenVerwijderenHij is er ook zeker niet in mijn woonkamer/huishouden ofzo ;-)
BeantwoordenVerwijderen